முதன் முதலாய்
அம்மாவை பிரிந்து
கல்லூரி விடுதி சென்றபோது
அழுது அழுது
அன்பை சுமந்த
50 பக்ககவர்கள்.......
விடுமுறை நாட்களில்
நட்பை பிரியமுடியாமல்
பரிமாறிக்கொண்ட
வார்த்தை தமிழ்.....
பதிலை எதிர்பார்த்து
வந்தவுடன் பிரித்துப் படிக்க
பொறுமையில்லாமல்
கிழித்துப் படித்த
ஊதாக் கலர் கடிதங்கள்.....
கஞ்சம் பிடித்த
தோழன் எழுத்தை
சிறிதாக்கி சிறிதாக்கி
எழுதி அனுப்பிய
50 பைசா கார்டுகள்.....
என எல்லாம் தொலைந்து
போய்விட்டது
என் எழுத்து தமிழோடு.....
அவசரங்கள் தலையெடுத்து
அவசியங்கள் சுருங்கிப் போன உலகில்
இப்போதெல்லாம்
அரசாங்க ஆணைக்கும்
அலுவல்களுக்கும் மட்டுமே
ஊருக்கு ஊர் நிறுவப்பட்டுள்ளனர்
சைக்கிள் மிதிக்கும்
தபால்காரரும்
எதிர்ப்பைக் காட்டும்
வண்ணமடித்த
தபால் நிலையமும்
பசுமை இழந்து
கட்டிடமாகிப்போன
அன்பு வறண்ட
மனித நிலம் போல்
No comments:
Post a Comment
சுந்தர நேசத்திற்கு வருகை புரிந்தமைக்கு நன்றி..