வண்ணங்கள் வளர்ந்த பின்

ஆதி கூட்டுப் பொழுதிலிருந்து
அதனை அறிந்தவள் அவள்

வண்ணங்கள் வளர்ந்த பின்
புழுவென அவள் சொன்னாலும்
நம்பும் கண்கள் ஏதுமில்லை

உதிர ஆறு

செங்காட்டு பூமியில்

மழை நாளில்

வீதியெங்கும் ஓடும்

உதிர ஆறு

விவசாயி ஆவி

ஏர் கூர் முனையில்

உறி தொங்குது

மழையை நம்பி

மண்ணை பதம் பார்த்து

சாவியா போன

விவசாயி ஆவி

மாக் கள் அறிவதில்லை

மரம் வெட்டும்
மாக் கள்
அறிவதில்லை

மழையை
வேரறுக்கிறோமென

மண் அரக்க வாரிசு

புலன்களை...
புகையென படிந்து
கொல்லும்

வளர் அறிவியலின்

மாசு என்னும்
மண் அரக்க வாரிசு

புண்ணிய ஆத்மா

பூத்தலும்
புதைதலும்

பூமியின்
வாழ்வியற்கை

ஒவ்வொருமுறையும்
நிரூபித்துக் கொண்டுள்ளது
காலம்

சில
புண்ணிய ஆத்மாக்களை
உள் வாங்கி

இறை கைப்பிள்ளை

எப்பிறவி வினையோ
இப்பிறவி கழிவோ

மா என்றழைக்கும் முன்
குழறிய மொழியில்
உள்ளிழுத்த நாக்கு வழி
உமிழ் வடிந்தது

பார்த்தவிழி பார்த்தபடி இருக்க
அழைத்தாலும் திரும்பவில்லை

எடுத்ததெற்கெல்லாம் சிரித்து
எந்தை வேதனைகூட்ட

எவரிட்ட சாபமோ
இருளிட்ட பய அதிர்வோ

மூளைநரம்பு பிறழ்வென
குறைமாதவளர்ச்சி சொல்லி
மருத்துவமும் கைவிரிக்க

வேண்டாத தெய்வமில்லை
போகாத கோவில்லை

வேதனைசொல்லி அழதிரணியற்று
ஊனமாய் ஊமைமனம்
உறைந்து பொசுங்க

பத்துமாத சுமையை
ஆயுசெங்கும் இடுப்பில் தாங்கி

கருகொடுத்தவன் ஓடினாலும்
உடன்பிறப்பெல்லாம் உதறினாலும்
கடைசிவரை வழியும் வாய்துடைத்து
உணவூட்டி....

இயற்கை கழிவகற்றி
இறைவனளித்த பரிசு என
மன உரம் கொண்ட போதும்

மன்னவன் நீயடா...
சிங்காரித்து கொஞ்சும் தெய்வத்தாயை

சிரிப்பொழுக கத்தி அடிக்கிறது

இன்னதென்று
தன்பிறவி புரியாத
இறை கைப்பிள்ளை

ஆனந்த வரமே

அதிகாலை

துயில்வதும்

எழுவதும்

ஆனந்த வரமே

ஆன்ம பாலை

குத்திக் கிழிக்கும்
கூர்முள் பார்வையிலும்

நீர்மையானவள் நீ

மதுகுமித்த உன்
தேன்கள்ளி கனிச்சுவையில்

மரணமில்லா ஆயுள்கண்டு
வளம் கொழிக்கிறதடி

என்
ஆன்ம பாலை

கள் (ல் ) முத்தம்

கமல இலை
தண்ணீராகவே

ஒட்டியும்
ஒட்டாமல்

இதழோடுகிறது

கடமையாய்
நீ தந்த

கள் (ல் ) முத்தம்

வெயில் நில பனை கிழத்தி

தொட்டால் குழைந்து
தொட தொட நெகிழ்ந்து

எட்டா உயரம் பிறந்து
எட்டும் அனல் தணித்து

கிழங்கும் பழமுமாய்
கள்ளாடும் போதையூறி

வேர் முதல் நுனி வரை
வேறில்லா
பாசம் கிளைத்தவள்

என் வெயில் நில
பனை கிழத்தி !!!

ஆணிவேர் இயற்கை

அன்பணைத்த மனைவி
ஆசை தொட்ட கணவன்
விரல் பிடித்த பிள்ளை

ஒட்டு மொத்த குடும்பமாய்
எவருமில்லை

வாய்விட்டு அழக் கூட திரணியற்று
உதிரியாய் கிடக்கிறது உறவுகள்

கட்டி கட்டியாய் சேர்த்த தங்கம்
கட்டுப் பணம்.........கட்டிக்காத்த வீடு
வாங்கி குமித்த வசதி பொருட்கள்
வான் உயர்ந்த கலையழகு

எல்லாம் நொடி குழைந்து
புழுதி சூழ கீழ் விழுந்தது
சில ஹெக்டர் நில நடுக்கத்தில்

உயிரா..பிணமா..என்றே
உள்புதைந்து கிடக்கிறது
தோண்ட தோண்ட சாம்பல் மண்ணில்

சிலதுளி கண்ணீரும்
பெரும் வருத்த மவுன அழுத்தமும்
மாற்றி தரப் போவதில்லை
இழப்பீடு உயிர்களை

எல்லாம் போலி என்றே நாம் உணரும் நிமிடம்
நம்மவர்களை ..இழக்கும் நாள்

பணசெல்வாக்கில்..பதவிஅலட்டல்களில்
அறிவியல் ஆழ்வளர்ச்சிகளில்
விண் தொட்ட சாதனைகளில்

நின்று வாழ்வதாய்...மார்தட்டும் மனிதனே

உன்னை என்றும்
வென்றே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது

இங்கு...ஆணிவேர் இயற்கை

மழை பொய்த்த மண்ணில்

குளம் நிரம்பிய நீர்
குளு குளு தென்றல்

இருபக்க பசுமையுடன்
ஒற்றையடி பாதை

ஈரமான மக்கள்

எல்லாம்
கிராம அடையாளத்தின்
ஒரு தலைமுறை கனவாகி போயின

மழை பொய்த்த மண்ணில்

மழைப் பூ

இரவில்
இதழ் மலர்ந்த

மழைப் பூ

இழுத்து வருகிறது
தனக்குள்

வானவில்
வண்ணங்களை