பூ #விடம்

வெளுத்ததை எல்லாம் 

நம்பும் மனதை 

கொத்தி அனுபவம் 

சொல்கிறது

பூ #விடம்

வறுமை தைக்க

வலை தைக்க 

அறிந்து

வறுமை தைக்க

அறியாதவன்

#மீனவன்

வலி முடிச்சிடுகிறேன்

ஈடில்லாத நேசத்தை

இணையில்லாது வழங்கி

தாய்மையென 

நினைவுசிலிர்க்க

கடமைக்கு செய் 

போதுமென்றே

செயலுரைக்கிறாய்

துவர்ப்பு புன்னகையுடன்

வலி முடிச்சிடுகிறேன்

நேசக் கருகலைந்து

வாழ்தலின் நிமிடங்கள்

எதற்கெடுத்தாலும் 

குறை சொல்லும்

உன்னிடம்

என்ன சொல்வது

எப்படிச் சொல்வது

என்ற 

நினைவுக் குழப்பத்திலேயே

கழிகிறது

நமக்கான

வாழ்தலின் நிமிடங்கள்

என்றும் பதினாறாய்

என்றும் பதினாறாய்

மனதிலிருப்பாள்

கல்யாணம் செய்து 

கொள்ள முடியாத 

காதலி

வறுமை கரங்கள்

வள்ளல் கரம்

நோக்கியே

நீளூம்

வறுமை கரங்கள்

பைத்தியமென்று

உன்னைத்தவிர

வேறு நினைப்பின்றி 

அலைய

நீ உட்பட

அனைவரும் 

சொல்லினர்

பைத்தியமென்று

நம்பிக்கை ஊசலாடும் மகவு

ஒய்யாரக் கழியில்

பிள்ளை ஏற்றி

ஒரு சாண் வயிற்றுக்கு

வீதியெங்கும்

வித்தை காட்டினான்

பாவமென்று

பல பார்வை பரிதாபம்

பேசிய போதும்

பயமென்பது அறியாது

காப்பான் தகப்பனென்று

நம்பிக்கை ஊசலாடும் மகவு

கேட்டேனா பாதகத்தி...

அடித்து பெய்த

அந்த மழை இரவில்

ஊர் உறவுக் கதையெல்லாம்

சொலவடை செப்பி பேசியதில்

அர்த்தசாமத்தில்

சண்டை வந்தது

அப்புச்சிக்கும் அய்யமைக்கும்

எப்போதும் 

பேசாத அப்புச்சி

அன்னைக்குனு பார்த்து 

பதிலுக்கு எகிற

ஓங்கி ஒப்பாரி வைச்சா

பத்துபிள்ளை பெத்து

இருவதுபேரன்பேத்தி எடுத்த 

அய்யம்மை

””அப்பவே அப்பாரு சொன்னாரு

இந்தாளு உனக்கு சோடியில்லை ஆத்தானு

கேட்டேனா பாதகத்தி.........

மகிழ் நிம்மதி

தெருவோடு

உண்டு உறங்கி

உறவாடி

வாழ்தலும்

போதுமென்ற

பொன்மனசின்

மகிழ் நிம்மதி

அகதி ஆல்

நிலவெறிக் கழுகு

புசித்து உதறிய

எச்ச விதை

கனல் விருட்சமான

அகதி ஆல்

தற்காப்புடன் கொலை

தற் கொலைக்குள்

துயிலுறங்குது

தற்காப்புடன்

கொலை

நொடிப் பிறழ்வுகள்

உயிர் விடுதல் ஒன்றே

வலி மீறல்

என்றே 

வழிகாட்டும்

மன அழுத்த

நொடிப் பிறழ்வுகள்

ஆழக் கொழுத்து

அடர் வனத்திடையே

ஆழக் கொழுத்து

அச்சமின்றி நிமிர்ந்து

வேடர் அருகிருக்க 

வேங்கையென நடமாடும்

கலைமான்...

:

:

:

ஓவியத்தில்

பாச விரிசல்

அன்பா குடும்பம் நடத்தி

ஆசையா புள்ளைய பெத்து

ஊர் மெச்ச ஊட்டி வளத்து 

நல்லாமட்டுமே இருக்கனும்னு

நாளும் நாயா பாடுபட்டு

ஆஞ்சு ஓஞ்சு

நிமிர்ந்து பார்த்தா

அதது சுயநலக் கிளைவிட்டு

நாலும் நாற்திசைக்கு

வேரிழுக்குது

புயலடிச்சப்ப கூட

கம்பீரம் நின்ன பெத்தமனம்

அசைஞ்சு தான் பதறுது

அடிதடி சொத்து தகராறுன்னு

விழுதுக படுத்தும்

பாச விரிசல்ல

அப்பாவின் சைக்கிள்

காதலிக்கும் போது 

அம்மாவை

கடைவீதி செல்லும் போது

எங்களை

முன்பக்கம் ஏற்றி

உறவினர் யார் வந்தாலும்

பின்பக்கம் அமர....

குரங்கு பெடலிட்டு

கீழே போட்டு போட்டு

நாங்களும் பழக

இல்லாதவரின் 

இருப்பாய்..

துருப்பிடித்து

பரண்மேல் கிடக்கிறது

உழைத்து களைத்த

அப்பாவின் சைக்கிள்

பலூனோடு முடிந்திருக்கும்

குழந்தைகளாகவே

இருந்திருக்கலாம்

பலூனோடு 

முடிந்திருக்கும்

பேராசைகள்

வலியில் வைராக்கியம்

விழி நிறை

எரிமலை சேமித்து 

வைக்கும்

வலியில் 

வைராக்கியம் இறுகும்

மதக்களிறு

பொறுமை ஒப்பாரி

சீர் செனத்தில 

குறையிருக்கு நு 

மவளை அடித்த..மருமவனை

எதிர்த்து அதட்டியதால்

அம்மா பகையானாள்

அந்தவீட்டுக்கு

மாமியா தூண்டிவிட்டு

மறுவீடு மறுக்கப்பட்டு

நாதியத்து போன பொழைப்பில்

அப்புச்சியும் போய்

அண்ணங்காரனும்

பொண்டாட்டி பேச்சு கேட்க

திண்ணை அனாதையான அம்மா

திருட்டுதனமாய் அவ்வப்போது 

வந்து யாருக்கும் தெரியாம

எட்டிப் பார்த்து போகிறாள்

மவளையும் 

பேரப்பிள்ளைகளையும்

கூடவும் போக முடியாம

கூறுகெட்டவன் வீட்டில்

கூட்டியும் வைக்க முடியாம

ஊமைகண்ணீர் வடிக்கிறா

பாதகத்தி வயித்தில வந்த மவ

பொம்பள பொறப்பு

பொறுமை ஒப்பாரி

தப்பிக் கடந்த பின்னும்

தப்பிக் கடந்த பின்னும்
தடமெங்கும்

சாவு சந்தித்தே
நடப்பான்

அகதி