தேக மா காலம்

பிடி கஞ்சியும் 

கடி மிளகாயும்

எரி உள்ளியும்

தேனென இனித்து

உரமானது

#தேக மா காலம்

மனசுக்கு ஏதுடா வயசு

கீழே விழுந்திடாதே

மெல்ல நட

ஏனிந்த வேலையுனக்கு.

சும்மாயிரு

சொன்னத கேட்காம

எதையும் இழுத்து வைச்சுகாத

எரிச்சலோடு 

குறைபடும் சொந்தங்களை 

அடேய் மேதாவி கிறுக்குகளா....

மனசுக்கு ஏதுடா வயசு....

தெம்பிருக்கும் வரை

கிடை அடைஞ்சது சாகுமா

சுருங்கும் விழி பார்வையில்

சூட்சமாம சொல்லி நகர்றா

சூதான அப்பத்தா

அன் பூ கண்டு

ஒத்தைப் பூ

கொடுக்கும் போதெல்லாம்

மறுத்து

கொத்தோடு கொடுக்கும் போது

வாங்கிக் கொள்கிறாய்

சூடும் வயது கடந்து

இளமை 

மலர்கள் சிரிக்குதடி

பழுத்த நேசத்தில்

பருவங் கனியும்

அன் பூ கண்டு

திமிர் வேறுபாடில்லை

அவளென்று

நானென்று

திமிர் வேறுபாடில்லை

ஆயுள் மூப்பு

உயிர்மையில்

முதியோர் இல்ல பயத்துடன்

மகன் மருமகள்
வேலைக்கு போகும்
வீட்டில்

பேரன் பேத்தி
காவலுக்கு

அனைத்து வேலையும் செய்து
ஆனந்தமாய்
அடிமையிருக்கிறாள்

முதியோர் இல்ல
பயத்துடன்
அம்மா

பழம் பருவம்

அவளை
நானாய் .......

பார்க்கும்
பழம் பருவம்

முதுமை

அந்தோ பரிதாபங்கள்

தெய்வத்தை
விடுதிக்கு அனுப்பிவிட்டு

தெருதெருவாய்
கோயில் அலையும்

அந்தோ பரிதாபங்கள்

ரத்தம் சுண்டிய முதுமை

ஏய்யா சாப்பிடு

வேணாம்டி

இந்தாய்யா
சாப்பிட்டு தொலை

அபத்தானே
நானும் நாலு பருக்கை
வாயிலே போட முடியுமென

வைது வைது வாயில
ஊட்டுவ
நான் பசியாறிய பின்னு
தான் உணவுண்ணும்
தாய்க் கிழவி

ஆண்டவனும்
ஆத்தாளும்

அவ உருவத்தில்
ஆவிபுகுந்து
வெகுநாளாச்சு போல

வேகப்போற காலத்துல தான்
வெட்டிபுழப்பு கட்டைக்கு புரியுது

பொண்டாட்டி அருமைய
உணர்ந்து மனம் கதறும்
பொன்னுசாமியா..

பாரினில் பல
ரத்தம் சுண்டிய முதுமை

கூட்டாஞ்சோற்று குறும்பு ருசிகள்

குழந்தையும்
முதுமையும்

கூட்டாஞ்சோற்று
குறும்பு ருசிகள்

சற்றே கடினம்

சமாளிப்பது

அப்புச்சியும் அம்மாயியும்

வயசான பின்
வாய் ஓயாமல் பேச

ஆயிரம் கதைகள்
சேர்த்து வைத்திருக்கும்

அப்புச்சியும் அம்மாயியும்
பணங்காசு பதட்டமில்லாமல்

இனிவாழ்வை
இலகுவாய் வாழ்ந்தவர்கள்

வலித் தனிமை

கடிவாளம் போடாத
ஒழுக்க மீறல்....ஆசைகள்

கட்டாயம் தரும்
அவமான
வலித் தனிமை

அற்புத வாழ்வு

அதிகம் பேசாத
அப்பாவும் அம்மையும்

அந்நியோநியமாய்
குடும்பம் நடத்தினர்

ஆயிரம் பிறைகண்டு
அற்புத வாழ்வு

பாட்டையா வெந்தாடி

பழுத்த அன்பில்

பஞ்சு மெத்தைய விட

பாட்டிக்கு
சுகமாகியிருக்குது

பாட்டையா வெந்தாடி

அனுபவ பல்கலைகழகம்

இளமைக்கு
முதுமை

நம்பிக் கை
நடமாடும்

அனுபவ
பல்கலைகழகம்

தெய்வப் பேராண்மை

பேரன் கதற கதற
மகன் வந்து
விட்டுப் போகிறான்

திட்டவும் மனசில்லாமல்
வசைபாடிய மருமகளையும்

வேற
வழி அறியாத மகனையும்

நலம் வாழ வாழ்த்தியே
ஆதங்கம் தேடும்

முதிய இல்லக்
கோவில் உறையும்

பெத்தவர்கள் எனும்
தெய்வப் பேராண்மை

மன வைராக்கியம்

வளைந்த கூனிலும்
வளையாது

வயசாளி மன
வைராக்கியம்

நினைவு சேமிப்பாய்

பழுப்பேறிய காகிதத்தில்
பக்கம் பக்கமாய்
பாதிபுரியாத
கல்வெட்டு எழுத்துக்கள்

ஓடி சேகரித்த
கரையோர சோவிகள்

கடல் மூச்சு வாங்கும் வலம்பொரி சங்கு

விடியல் வெளிச்சம் தரும்
தூண்டி சிம்னி....

இறந்த பின் உடைக்கப்பட்ட
தாத்தனின் பெட்டியில்

அடக்கமாய்
துயிலுறங்கினாள்

அவரின் 75 வயது
காதல் கிழத்தி

நினைவு சேமிப்பாய்

இணை நேச அடையாள ஆவியாய்

இணை பிடித்து
நடந்தாலும்
ஈரெட்டு பின்னே வருவா

ஆயிரம் வசவிலும்
அழகாய் அன்பு
ஒளிச்சு வைப்பா

திட்டி ஓய்ந்தாலும்
தின்ன வட்டி கழுவ விடமாட்டா

உறங்கிய பின் உறங்கி
விழிக்கும் முன் எழுவா

அதிக பச்ச அழைப்பே
இந்தாருமய்யா என்பது தான்

பொத்தி பொத்தி
தாத்தன பாதுகாத்த
பேச்சி அப்பத்தா
அடைமழை பொழுது ல
பொசுக்குன்னு ஒரு நா
போயிட்டா

கத்தல கதறல

இத்துபோன உடம்புல
ஈரம் தாங்காம
கிழவி போயிட்டா நு
செவனேனு செவரு சாஞ்சவரு தான்
செங்கப்பன்

எடுத்து இழுத்துவிட்ட மூச்சு
திரும்பாலே போயிடுச்சு
கிழவியோடவே

சரிஜோடி..சமதையா
இறந்த த ..ஊரு பேச

நெஞ்சுகுழி நேசத்தோடு
இன்னும் வீதி வழி
நடந்துகிட்டே தான்
இருக்காவுங்க

இருவரும்
இணை நேச
அடையாள ஆவியாய்

கைவிடும் போது

பிள்ளைப்பேறில்லா
ஜென்மமும்

பிறவி புண்ணியமென்றே

தோன்றிப் போகிறது

இடுகாடு வரை
வரவேண்டிய மகன்

இடையிலேயே
கைவிடும் போது