முத்தமாய் தளும்பி

அனைத்தையும்
தழுவி நீங்கும்
மழை

உன்
முல்லை அழகில்
மட்டும்....

முத்தமாய் தளும்பி

வருவாய் நீயென

வருவாய் நீயென

கருவறை காத்திருக்கிறேன்

கால்தடம் காட்டி

கண்ணாம்மூச்சி
ஆடுகிறாயே

மயில்பீலி
மாதவா...

இது சரியோ ?

ஸ்ரீ அரவிந்தமே...சரணம்

கடவுளின் உருவாய்
கண்ணனின் திருவாய்


அவனிவந்து
ஜீவ மோட்சமடைந்த
யோக பிதாவே

ஸ்ரீ அரவிந்தமே...சரணம்

கண் ஊடுருவி மனம் படிக்கும்

வெளி சொல்ல முடியாத
வேதனைகள்

கதறலாய்
கண்ணீரணைக்கும்

கண் ஊடுருவி
மனம் படிக்கும்

தோழமையிடம்

வழி சொகுசானது

வசதியானவன்
வழி
சொகுசானது

உயிர் தவமெல்லாம்

கத்தி கொண்டே
கதவு தட்டி பசியாறும்
அது

கனத்த மவுனம் சுமந்து
இருநாட்கள்

அழைத்தாலும்
அசையாமல் கூட்டிலிந்தே
விழி உருட்டி.....

உயிர் தவமெல்லாம்
உடம்பு சூடாய்
அனல் வடிய

அடுத்த நொடியில்
அழுகுரலாய்
ஐந்தாறு
கரைதல்கள்

பரவசமாய்
பால்சோறு
குழைத்து ஓடி வர

எப்போதும் போலான
பார்வையில்
எதோ ஓரு ஈர்ப்பு செய்தி
கருகரு காகையின்
கடைக்கண் கண்ணீரோடு

அடைகாத்தல்
அவனி வாழ் உயிரில்

மரணித்து
மறுசுழற்சி தரும்

பேறுகால பேரின்ப
பெரும் வலியே !

அருள்சுடர் சன்னிதியே

அன்பு மலர் சன்னதியே
அருள்சுடர் சன்னிதியே

தன்னம்பிக்கை தரும் சன்னிதியே
தனித்துவமுறங்கும் சன்னிதியே

தைரியம் தரும் சன்னிதியே

சரணாகதி பிரியம்நிறை
சன்னிதியே

நல்முன்னேற்றமளிக்கும்
நன்மை நிறை சமாதியே

சரணம் சரணம் பரிபூரண சரணம்

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ அரவிந்தாய நமஹ !!!