இதழோர
குறுஞ் சிரிப்பாய்
எப்போதும்
மலரும்
தோழமை
நினைவு துள்ளும்
பால்யம்
அன்னை முத்தமிடு
அமைதியாகும்
அலைபாயும்
அசதிகள்
இரவெல்லாம்
விழித்து
ஊர் சுற்றும்
கல்நெஞ்ச நிலவு
எத்தனை கெஞ்சியும்
அழைத்து வர
மறுக்கிறது
தொலைந்து போன
என்னவளை
இரவுக் கோப்பையெங்கும்
நிறைந்து கிடக்கிறது
குடிக்கசொல்லி கூத்தாடும்
அவளின்
உயிர் கொல்(ள்)
திரவ நினைவு
என்றும்
பருவப் பேரழகி
பாரதியின்
செல்லம்மாவை விட
கண்ணம்மா
உறக்கத்தில்
விழிக்கும்
உணர்வின்
சங்கிலி தொடர்
சக்கர உலகம்
எழுந்திரு
என
வலக்கரம் கொடுக்கும்
வலியிலும் ..உடன்
வழி வரும்
வலிமையான நட்பு