சுந்தர நேசங்கள்...

ஆத்திகவாதி முன்

அடிக்கடி குறுக்கே போய்

ஆயுள்திட்டு வாங்கும்

அதுவரை அமைதியமர்ந்த

காலப் பூனை

செங்காட்டு பூமியில்

மழை நாளில்

வீதியெங்கும் ஓடும்

உதிர ஆறு

முகம் நோக்கி நெருங்கி

முத்தமிடும் முன்
மூக்கு உரசி
விழிப்பு தட்டுகிறது

வழக்கம் போல்

நாசியெங்கும்
உன் ஆண்மை வாசம்

ஈர மழை

தழுவி

சொல்லும்

அவள்

இதழ் பிரிஅழகை

அருள்தரும் ஆனந்தமயிக்கு பன்னீர் பூக்கள்

சங்கடங்கள் விலக்கும் சத்யமயிக்கு ரோஜா பூக்கள்

மனம்சூழும் மணமயமான

சைத்தன்யமயிக்கு செண்பக பூக்கள் ....

அன்பு சமர்ப்பணம்

ஓம் நமோ பகவதே ...ஸ்ரீ அரவிந்தாய நமஹ

குழந்தையை

பெண்களை

வயசாளியை

கொன்று குவித்தே

வீரப் புறமுதுகில்

வெற்றிமுரசு கொட்டும்

தயவு செய்து

குனியாதே

தடுமாறுது

மனசு

தலைப்புகள்...