சுந்தர நேசங்கள்...: என் கதிர் அவனே

என் கதிர் அவனே

குழம்பு கொதிமேகங்கள்
கூடித் திரண்டு
சாமரம் வீச

எவருமறியா
என் நீள் எல்லையில்

ஆலிங்கனமாய்
ஆழ் சமுத்திரம்
நாடித் துயில்கிறதய்யா...

அனல் கொல்லும்
உன் ஆசுவாச
விடியல் அசதிகள்